Yrða

sigra

sagnorðþolfall
vinna sigur (á e-m), hafa sigur, fara með sigur af hólmi (í baráttu, keppni, leik)
hann sigraði alla andstæðinga sína á mótinu
hann hefur oft staðið sig vel í keppninni en aldrei sigrað fyrr en nú
hún sigraði í langstökki
forsetaframbjóðandinn sigraði með yfirburðum
sigra hjarta <mitt>
vinna ást mína
→ sjá: sigrast so
Orðasvið og orðasambönd
sigur
Orðasambönd
  • sigra heiminn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigra
sigraði
2.p.
sigrar
sigraðir
3.p.
sigrar
sigraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigri
sigraði
2.p.
sigrir
sigraðir
3.p.
sigri
sigraði
Nh.
sigra
Sagnb.
sigrað
Lh. nt.
sigrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sigra
sigraðu
sigrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigrarðu
sigraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigrirðu
sigraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sigraður
sigruð
sigrað
Þf.
sigraðan
sigraða
sigrað
Þgf.
sigruðum
sigraðri
sigruðu
Ef.
sigraðs
sigraðrar
sigraðs