Yrða

sigra

sagnorð þolfall
vinna sigur (á e-m), hafa sigur, fara með sigur af hólmi (í baráttu, keppni, leik)
hann sigraði alla andstæðinga sína á mótinu
hann hefur oft staðið sig vel í keppninni en aldrei sigrað fyrr en nú
hún sigraði í langstökki
forsetaframbjóðandinn sigraði með yfirburðum
sigra hjarta <mitt>
vinna ást mína
→ sjá: sigrast sagnorð
Orðasvið og orðasambönd
Orðasambönd
  • sigra heiminn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigra
sigraði
önnur persóna
sigrar
sigraðir
þriðja persóna
sigrar
sigraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigri
sigraði
önnur persóna
sigrir
sigraðir
þriðja persóna
sigri
sigraði
nafnháttur
sigra
sagnbót
sigrað
lýsingarháttur nútíðar
sigrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sigra
sigraðu
sigrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigrarðu
sigraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigrirðu
sigraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sigraður
sigruð
sigrað
þolfall
sigraðan
sigraða
sigrað
þágufall
sigruðum
sigraðri
sigruðu
eignarfall
sigraðs
sigraðrar
sigraðs