sigrast
sagnorðmiðmynd
sigrast á <sjúkdómnum>
hann kennir aðferð til að sigrast á áhyggjum og kvíða
hún sigraðist á hræðslu sinni við ketti
→ sjá: sigra so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigra
sigraði
2.p.
sigrar
sigraðir
3.p.
sigrar
sigraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigrum
sigruðum
2.p.
sigrið
sigruðuð
3.p.
sigra
sigruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigrast
sigraðist
2.p.
sigrast
sigraðist
3.p.
sigrast
sigraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigrumst
sigruðumst
2.p.
sigrist
sigruðust
3.p.
sigrast
sigruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigri
sigraði
2.p.
sigrir
sigraðir
3.p.
sigri
sigraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigrum
sigruðum
2.p.
sigrið
sigruðuð
3.p.
sigri
sigruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigrist
sigraðist
2.p.
sigrist
sigraðist
3.p.
sigrist
sigraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigrumst
sigruðumst
2.p.
sigrist
sigruðust
3.p.
sigrist
sigruðust
Nh.
sigra
Sagnb.
sigrað
Lh. nt.
sigrandi
Nh.
sigrast
Sagnb.
sigrast
Lh. nt.
sigrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sigra
sigraðu
sigrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigrarðu
sigraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigriði
sigruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigrirðu
sigraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigriði
sigruðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigrastu
sigraðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigristu
sigraðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sigraður
sigruð
sigrað
Þf.
sigraðan
sigraða
sigrað
Þgf.
sigruðum
sigraðri
sigruðu
Ef.
sigraðs
sigraðrar
sigraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sigraðir
sigraðar
sigruð
Þf.
sigraða
sigraðar
sigruð
Þgf.
sigruðum
sigruðum
sigruðum
Ef.
sigraðra
sigraðra
sigraðra