sjálfupptekinn
lýsingarorðsjálf-upptekinn
sem hugsar aðallega um sjálfan sig
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
eigingirni
hégómleiki
Samstæður
- einstaklingssinnaður
Orðasambönd
- vera sjálfupptekinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjálfupptekinn
sjálfupptekin
sjálfupptekið
Þf.
sjálfupptekinn
sjálfupptekna
sjálfupptekið
Þgf.
sjálfuppteknum
sjálfupptekinni
sjálfuppteknu
Ef.
sjálfupptekins
sjálfupptekinnar
sjálfupptekins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjálfuppteknir
sjálfuppteknar
sjálfupptekin
Þf.
sjálfupptekna
sjálfuppteknar
sjálfupptekin
Þgf.
sjálfuppteknum
sjálfuppteknum
sjálfuppteknum
Ef.
sjálfupptekinna
sjálfupptekinna
sjálfupptekinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjálfupptekni
sjálfupptekna
sjálfupptekna
Þf.
sjálfupptekna
sjálfuppteknu
sjálfupptekna
Þgf.
sjálfupptekna
sjálfuppteknu
sjálfupptekna
Ef.
sjálfupptekna
sjálfuppteknu
sjálfupptekna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
Þf.
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
Þgf.
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
Ef.
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu
sjálfuppteknu