Yrða

sjón

nafnorð kvenkyn
1
hæfileikinn að sjá
hann missti sjónina í æsku
sjónin er ennþá góð hjá gömlu konunni
2
það sem sést
það var falleg sjón þegar skipið sigldi inn fjörðinn
þekkja <hana> í sjón
þekkja hana af útlitinu
missa sjónar á <takmarkinu>
gleyma upprunalegu takmarki
sjón er sögu ríkari
betra er að hafa séð eitthvað sjálfur en að heyra frá því sagt
það er ekki sjón að sjá <hana>
hún lítur mjög illa út
→ sjá: sjónir nafnorð kvenkyn
Orðasvið og samstæður
sjón
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
sjón
sjónin
þolfall
sjón
sjónina
þágufall
sjón
sjóninni
eignarfall
sjónar
sjónarinnar