Yrða

sjónir

nafnorðkvenkynft
skáldamál
augu
beina sjónum sínum að <honum>
beina athygli sinni að honum
koma <mér> <kunnuglega> fyrir sjónir
líta kunnuglegur út fyrir mér, ég kannast við hann
leiða <honum> <þetta> fyrir sjónir
sýna honum fram á þetta
mér kemur <þetta> spánskt fyrir sjónir
mér þykir þetta skrítið, ókunnuglegt
→ sjá: sjón nokvk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sjón
sjónin
Þf.
sjón
sjónina
Þgf.
sjón
sjóninni
Ef.
sjónar
sjónarinnar