Yrða

sjaldgæfur

lýsingarorðsjald-gæfur
sem kemur fyrir sjaldan eða óvíða, óalgengur, fátíður
hann á margar sjaldgæfar bækur
þrumuveður eru sjaldgæf á þessum slóðum
það er sjaldgæft að <fá ráðherra í heimsókn>
Orðasvið og samstæður
fátíðni
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjaldgæfur
sjaldgæf
sjaldgæft
Þf.
sjaldgæfan
sjaldgæfa
sjaldgæft
Þgf.
sjaldgæfum
sjaldgæfri
sjaldgæfu
Ef.
sjaldgæfs
sjaldgæfrar
sjaldgæfs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjaldgæfari
sjaldgæfari
sjaldgæfara
Þf.
sjaldgæfari
sjaldgæfari
sjaldgæfara
Þgf.
sjaldgæfari
sjaldgæfari
sjaldgæfara
Ef.
sjaldgæfari
sjaldgæfari
sjaldgæfara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjaldgæfastur
sjaldgæfust
sjaldgæfast
Þf.
sjaldgæfastan
sjaldgæfasta
sjaldgæfast
Þgf.
sjaldgæfustum
sjaldgæfastri
sjaldgæfustu
Ef.
sjaldgæfasts
sjaldgæfastrar
sjaldgæfasts