sjokkera
sagnorðsjokk-eraþolfall
óformlegt
ofbjóða (e-m), hneyksla (e-n)
við erum fjarri því að reyna að sjokkera fólk
→ sjá: sjokkerandi lo, sjokkeraður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkera
sjokkeraði
2.p.
sjokkerar
sjokkeraðir
3.p.
sjokkerar
sjokkeraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkerum
sjokkeruðum
2.p.
sjokkerið
sjokkeruðuð
3.p.
sjokkera
sjokkeruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkerast
sjokkeraðist
2.p.
sjokkerast
sjokkeraðist
3.p.
sjokkerast
sjokkeraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkerumst
sjokkeruðumst
2.p.
sjokkerist
sjokkeruðust
3.p.
sjokkerast
sjokkeruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkeri
sjokkeraði
2.p.
sjokkerir
sjokkeraðir
3.p.
sjokkeri
sjokkeraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkerum
sjokkeruðum
2.p.
sjokkerið
sjokkeruðuð
3.p.
sjokkeri
sjokkeruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkerist
sjokkeraðist
2.p.
sjokkerist
sjokkeraðist
3.p.
sjokkerist
sjokkeraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sjokkerumst
sjokkeruðumst
2.p.
sjokkerist
sjokkeruðust
3.p.
sjokkerist
sjokkeruðust
Nh.
sjokkera
Sagnb.
sjokkerað
Lh. nt.
sjokkerandi
Nh.
sjokkerast
Sagnb.
sjokkerast
Lh. nt.
sjokkerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sjokkera
sjokkeraðu
sjokkerið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
sjokkerastu
sjokkerist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sjokkerarðu
sjokkeraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sjokkeriði
sjokkeruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sjokkerirðu
sjokkeraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sjokkeriði
sjokkeruðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sjokkerastu
sjokkeraðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sjokkeristu
sjokkeraðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjokkeraður
sjokkeruð
sjokkerað
Þf.
sjokkeraðan
sjokkeraða
sjokkerað
Þgf.
sjokkeruðum
sjokkeraðri
sjokkeruðu
Ef.
sjokkeraðs
sjokkeraðrar
sjokkeraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sjokkeraðir
sjokkeraðar
sjokkeruð
Þf.
sjokkeraða
sjokkeraðar
sjokkeruð
Þgf.
sjokkeruðum
sjokkeruðum
sjokkeruðum
Ef.
sjokkeraðra
sjokkeraðra
sjokkeraðra