Yrða

skafa

sagnorð
1
þolfall
ná þunnu lagi (af fleti) með verkfæri
hún skóf héluna af bílrúðunum
ég skef mosann af stéttinni með þessari sköfu
það þarf að skafa ristina á útigrillinu
bakarinn skefur súkkulaði yfir kökuna
2
gera skafrenning
það skefur
það hafði skafið í fótspor hans
→ sjá: skafinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skef
skóf
önnur persóna
skefur
skófst
þriðja persóna
skefur
skóf
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skafi
skæfi
önnur persóna
skafir
skæfir
þriðja persóna
skafi
skæfi
nafnháttur
skafa
sagnbót
skafið
lýsingarháttur nútíðar
skafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skaf
skafðu
skafið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skefurðu
skófstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skafirðu
skæfirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skafinn
skafin
skafið
þolfall
skafinn
skafna
skafið
þágufall
sköfnum
skafinni
sköfnu
eignarfall
skafins
skafinnar
skafins