Yrða

skafa

sagnorð
1
þolfall
ná þunnu lagi (af fleti) með verkfæri
hún skóf héluna af bílrúðunum
ég skef mosann af stéttinni með þessari sköfu
það þarf að skafa ristina á útigrillinu
bakarinn skefur súkkulaði yfir kökuna
2
gera skafrenning
það skefur
það hafði skafið í fótspor hans
→ sjá: skafinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skef
skóf
2.p.
skefur
skófst
3.p.
skefur
skóf
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skafi
skæfi
2.p.
skafir
skæfir
3.p.
skafi
skæfi
Nh.
skafa
Sagnb.
skafið
Lh. nt.
skafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
skaf
skafðu
skafið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skefurðu
skófstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skafirðu
skæfirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skafinn
skafin
skafið
Þf.
skafinn
skafna
skafið
Þgf.
sköfnum
skafinni
sköfnu
Ef.
skafins
skafinnar
skafins