skamma
sagnorð þolfall
ávíta (e-n) harðlega
þau skömmuðu krakkana fyrir slæma hegðun
skólastjórinn skammaði nokkra nemendur
→ sjá: skammast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skamma
skammaði
önnur persóna
skammar
skammaðir
þriðja persóna
skammar
skammaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skömmum
skömmuðum
önnur persóna
skammið
skömmuðuð
þriðja persóna
skamma
skömmuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skammast
skammaðist
önnur persóna
skammast
skammaðist
þriðja persóna
skammast
skammaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skömmumst
skömmuðumst
önnur persóna
skammist
skömmuðust
þriðja persóna
skammast
skömmuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skammi
skammaði
önnur persóna
skammir
skammaðir
þriðja persóna
skammi
skammaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skömmum
skömmuðum
önnur persóna
skammið
skömmuðuð
þriðja persóna
skammi
skömmuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skammist
skammaðist
önnur persóna
skammist
skammaðist
þriðja persóna
skammist
skammaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skömmumst
skömmuðumst
önnur persóna
skammist
skömmuðust
þriðja persóna
skammist
skömmuðust
nafnháttur
skamma
sagnbót
skammað
lýsingarháttur nútíðar
skammandi
nafnháttur
skammast
sagnbót
skammast
lýsingarháttur nútíðar
skammandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skamma
skammaðu
skammið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammarðu
skammaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammiði
skömmuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammirðu
skammaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammiði
skömmuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammastu
skammaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammistu
skammaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skammaður
skömmuð
skammað
þolfall
skammaðan
skammaða
skammað
þágufall
skömmuðum
skammaðri
skömmuðu
eignarfall
skammaðs
skammaðrar
skammaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skammaðir
skammaðar
skömmuð
þolfall
skammaða
skammaðar
skömmuð
þágufall
skömmuðum
skömmuðum
skömmuðum
eignarfall
skammaðra
skammaðra
skammaðra