skammast
sagnorð miðmynd
1
eignarfall
skammast sín
finna hjá sér skömm, finna smán sína
ég skammast mín niður í tær
þau skömmuðust sín fyrir félaga sinn
2
rífast, rausa
það þýðir lítið að skammast út í skattkerfið
hann reifst og skammaðist
3
skammast til <þess>
gera það með skömm
hún ætti að skammast til að biðjast afsökunar
→ sjá: skamma sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skammast
skammaðist
önnur persóna
skammast
skammaðist
þriðja persóna
skammast
skammaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skömmumst
skömmuðumst
önnur persóna
skammist
skömmuðust
þriðja persóna
skammast
skömmuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skammist
skammaðist
önnur persóna
skammist
skammaðist
þriðja persóna
skammist
skammaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skömmumst
skömmuðumst
önnur persóna
skammist
skömmuðust
þriðja persóna
skammist
skömmuðust
nafnháttur
skammast
sagnbót
skammast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammastu
skammaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skammistu
skammaðistu