skammast
sagnorðmiðmynd
1
eignarfall
skammast sín
finna hjá sér skömm, finna smán sína
ég skammast mín niður í tær
þau skömmuðust sín fyrir félaga sinn
2
rífast, rausa
það þýðir lítið að skammast út í skattkerfið
hann reifst og skammaðist
3
skammast til <þess>
gera það með skömm
hún ætti að skammast til að biðjast afsökunar
→ sjá: skamma so
Orðasvið og samstæður
rifrildi / þras
skammir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skamma
skammaði
2.p.
skammar
skammaðir
3.p.
skammar
skammaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skömmum
skömmuðum
2.p.
skammið
skömmuðuð
3.p.
skamma
skömmuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
skammast
skammaðist
2.p.
skammast
skammaðist
3.p.
skammast
skammaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
skömmumst
skömmuðumst
2.p.
skammist
skömmuðust
3.p.
skammast
skömmuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skammi
skammaði
2.p.
skammir
skammaðir
3.p.
skammi
skammaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
skömmum
skömmuðum
2.p.
skammið
skömmuðuð
3.p.
skammi
skömmuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
skammist
skammaðist
2.p.
skammist
skammaðist
3.p.
skammist
skammaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
skömmumst
skömmuðumst
2.p.
skammist
skömmuðust
3.p.
skammist
skömmuðust
Nh.
skamma
Sagnb.
skammað
Lh. nt.
skammandi
Nh.
skammast
Sagnb.
skammast
Lh. nt.
skammandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
skamma
skammaðu
skammið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skammarðu
skammaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skammiði
skömmuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skammirðu
skammaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
skammiði
skömmuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skammastu
skammaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skammistu
skammaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skammaður
skömmuð
skammað
Þf.
skammaðan
skammaða
skammað
Þgf.
skömmuðum
skammaðri
skömmuðu
Ef.
skammaðs
skammaðrar
skammaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skammaðir
skammaðar
skömmuð
Þf.
skammaða
skammaðar
skömmuð
Þgf.
skömmuðum
skömmuðum
skömmuðum
Ef.
skammaðra
skammaðra
skammaðra