skap
nafnorðhvorugkyn
persónugerð einstaklings eins og hún kemur fram gagnvart umhverfinu, skapgerð, lundarfar
missa stjórn á skapi sínu
skipta <sjaldan> skapi
vera ekki í skapi til að <fara á ballið>
vera í <góðu> skapi
vera í <vondu> skapi
<svona framkoma> fer í skapið á mér
mér er fjarri skapi að <gefast upp>
mér dettur það ekki í hug
mér er skapi næst að <segja mig úr félaginu>
mig langar mest til þess að segja mig úr félaginu
skeyta skapi sínu á <honum>
fá útrás fyrir reiði sína á honum
vera <þannig> skapi farinn
skapgerð hans er þannig
ég er þannig skapi farinn að mér hættir til að reiðast
<honum> er <slíkt tal> lítt/ekki að skapi
honum fellur það illa
<þau> eiga ekki skap saman
þeim kemur ekki vel saman
<honum> rennur í skap
hann reiðist
honum rann í skap við þennan dónaskap
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
geðslag
- geð
- , geðslag
- , geðsmunir
- , sinni
- , skapsmunir
- , geðhöfn
Samstæður
Orðasambönd
- að sama skapi
- beiskur í skapi
- blendinn í skapi
- blíður í skapi
- dulur í skapi
- eiga erfitt með að stjórna skapi sínu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skap
skapið
Þf.
skap
skapið
Þgf.
skapi
skapinu
Ef.
skaps
skapsins