Yrða

skapfelldur

lýsingarorð skap-felldur
sem maður kann vel við
<honum> er <eitthvað> skapfellt
honum var ekki skapfellt að láta þagga niður í sér
Orðasvið og orðasambönd
geðþekkni
Orðasambönd
  • vera skapfelldur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skapfelldur
skapfelld
skapfellt
þolfall
skapfelldan
skapfellda
skapfellt
þágufall
skapfelldum
skapfelldri
skapfelldu
eignarfall
skapfellds
skapfelldrar
skapfellds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skapfelldari
skapfelldari
skapfelldara
þolfall
skapfelldari
skapfelldari
skapfelldara
þágufall
skapfelldari
skapfelldari
skapfelldara
eignarfall
skapfelldari
skapfelldari
skapfelldara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skapfelldastur
skapfelldust
skapfelldast
þolfall
skapfelldastan
skapfelldasta
skapfelldast
þágufall
skapfelldustum
skapfelldastri
skapfelldustu
eignarfall
skapfelldasts
skapfelldastrar
skapfelldasts