Yrða

skiljast

sagnorð miðmynd
1
vera skilinn eða heyrður rétt
það sem hún sagði skildist illa
2
þágufall
hafa vitneskju um e-ð
mér skilst að hann sé hættur í námi
þeim skildist að þeir bæru ábyrgð á skýrslunni
láta sér skiljast <þetta>
3
greinast í sundur
leiðir hópanna skildust þegar þeir komu að fjallinu
→ sjá: skilja sagnorð, skilinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skilst
skildist
önnur persóna
skilst
skildist
þriðja persóna
skilst
skildist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skiljist
skildist
önnur persóna
skiljist
skildist
þriðja persóna
skiljist
skildist
nafnháttur
skiljast
sagnbót
skilist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skilstu
skildistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skiljistu
skildistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skilst
skildist
önnur persóna
skilst
skildist
þriðja persóna
skilst
skildist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skiljist
skildist
önnur persóna
skiljist
skildist
þriðja persóna
skiljist
skildist