Yrða

skiljast

sagnorðmiðmynd
1
vera skilinn eða heyrður rétt
það sem hún sagði skildist illa
2
þágufall
hafa vitneskju um e-ð
mér skilst að hann sé hættur í námi
þeim skildist að þeir bæru ábyrgð á skýrslunni
láta sér skiljast <þetta>
3
greinast í sundur
leiðir hópanna skildust þegar þeir komu að fjallinu
→ sjá: skilja so, skilinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skil
skildi
2.p.
skilur
skildir
3.p.
skilur
skildi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skilji
skildi
2.p.
skiljir
skildir
3.p.
skilji
skildi
Nh.
skilja
Sagnb.
skilið
Lh. nt.
skiljandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
skil
skildu
skiljið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skilurðu
skildirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
skiljirðu
skildirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skilur
skildi
2.p.
skilur
skildi
3.p.
skilur
skildi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
skilji
skildi
2.p.
skilji
skildi
3.p.
skilji
skildi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
skilur
skildi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
skilji
skildi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skilinn
skilin
skilið
Þf.
skilinn
skilda
skilið
Þgf.
skildum
skilinni
skildu
Ef.
skilins
skilinnar
skilins