skilningur
nafnorð karlkyn skiln-ingur
1
það að skilja e-ð, næmleiki á það sem er sagt og gert
hafa skilning á <fjármálum>
koma <honum> í skilning um <þetta>
mæta skilningi
sýna <henni> skilning
öðlast skilning á <undirstöðuatriðunum>
<þetta> er ofvaxið <mínum> skilningi
2
það hvernig ber að skilja eitthvað, merking
tannhvalir eru rándýr í þeim skilningi að þeir éta önnur dýr
leggja <annan> skilning í <orð hans>
Orðasvið og samstæður
innsæi / glöggskyggni
skilningur
samúðarskilningur
- skilningsríkur
- , skilningsgóður
- , samúðarskilningur
- , skilningsfullur
merking
Samstæður
- víðsýni
- , þekking
- , útsjónarsemi
- , fyrirhyggja
- , greind
- , gáfur
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
skilningur
skilningurinn
þolfall
skilning
skilninginn
þágufall
skilningi
skilningnum
eignarfall
skilnings
skilningsins