skilningur
nafnorðkarlkynskiln-ingur
1
það að skilja e-ð, næmleiki á það sem er sagt og gert
hafa skilning á <fjármálum>
koma <honum> í skilning um <þetta>
mæta skilningi
sýna <henni> skilning
öðlast skilning á <undirstöðuatriðunum>
<þetta> er ofvaxið <mínum> skilningi
2
það hvernig ber að skilja eitthvað, merking
tannhvalir eru rándýr í þeim skilningi að þeir éta önnur dýr
leggja <annan> skilning í <orð hans>
Orðasvið og samstæður
innsæi / glöggskyggni
skilningur
vit / skynsemi
samúðarskilningur
- skilningsgóður
- , skilningsríkur
- , samúðarskilningur
- , skilningsfullur
merking
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skilningur
skilningurinn
Þf.
skilning
skilninginn
Þgf.
skilningi
skilningnum
Ef.
skilnings
skilningsins