skrokkur
nafnorðkarlkyn
1
líkami mannsins
hann er með útbrot um allan skrokkinn
2
líkami dýrs sem hefur verið slátrað
lambakjötið er selt í heilum og hálfum skrokkum
3
skipsskrokkur
ganga í skrokk á <honum>
berja hann, lúskra á honum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skrokkur
skrokkurinn
Þf.
skrokk
skrokkinn
Þgf.
skrokkiskrokk
skrokknum
Ef.
skrokks
skrokksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skrokkar
skrokkarnir
Þf.
skrokka
skrokkana
Þgf.
skrokkum
skrokkunum
Ef.
skrokka
skrokkanna