Yrða

höfuð

nafnorðhvorugkyn
efsti (fremsti) líkamshluti manna (og dýra)
drúpa höfði
hrista höfuðið
<detta> á höfuðið
bera höfuð og herðar yfir <önnur skáld>
vera öðrum skáldum miklu fremri
bera hönd fyrir höfuð sér
verja sig
berja höfðinu við steininn
neita að horfast í augu við staðreyndir
bíta höfuðið af skömminni
ganga alltof langt
eiga hvergi höfði sínu að að halla
eiga hvergi skjól
eiga <refsingu> yfir höfði sér
eiga refsingu í vændum, geta búist við refsingu
fara huldu höfði
leynast, vera í felum
fá þá flugu í höfuðið að <fara til Grænlands>
fá þá hugmynd að fara til Grænlands
ganga á milli bols og höfuðs á <andstæðingnum>
ganga hart fram gegn honum; gera hann höfðinu styttri
gera <henni> hátt undir höfði
gera mikið fyrir <hana>, sýna henni virðingu
listasagan hefur gert sumum myndlistarmönnum hærra undir höfði en öðrum
geta ekki/aldrei um frjálst höfuð strokið
eiga aldrei frí, vera aldrei laus við skyldur
hárin rísa á höfði <hans>
það fer hrollur um hann (af ótta eða geðshræringu)
hitta naglann á höfuðið
greina kjarna málsins
höfuð ættarinnar
foringi fjölskyldunnar
láta undir höfuð leggjast að <sækja um leyfi>
vanrækja það að sækja um leyfi
leggja fé til höfuðs <honum>
heita verðlaunum fyrir að drepa einhvern
safna glóðum elds að höfði sér
baka sér vandræði
stinga höfðinu í sandinn
horfast ekki í augu við staðreyndir
vaxa <honum> yfir höfuð
verða stærri en hann
það blaktir ekki hár á höfði
það er blæjalogn
<þeir> sitja aldrei á sátts höfði
þeir geta aldrei haldið friðinn
<starfið> vex <honum> yfir höfuð
starfið er orðið of umfangsmikið fyrir hann
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • banda höfði sínu
  • bera hallt höfuð
  • bera hallt höfuðið
  • bera hátt höfuð
  • bera höfuðið hátt
  • bera hönd fyrir höfuð sér
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
höfuð
höfuðið
Þf.
höfuð
höfuðið
Þgf.
höfði
höfðinu
Ef.
höfuðs
höfuðsins