sloka
sagnorð
sloka í sig <vatnið>
drekka (e-ð) hratt, sopa eftir sopa, þamba
ég slokaði í mig úr glasinu
Orðasambönd
Orðasambönd
- sloka í sig
- sloka stórum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sloka
slokaði
önnur persóna
slokar
slokaðir
þriðja persóna
slokar
slokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slokum
slokuðum
önnur persóna
slokið
slokuðuð
þriðja persóna
sloka
slokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slokast
slokaðist
önnur persóna
slokast
slokaðist
þriðja persóna
slokast
slokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slokumst
slokuðumst
önnur persóna
slokist
slokuðust
þriðja persóna
slokast
slokuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sloki
slokaði
önnur persóna
slokir
slokaðir
þriðja persóna
sloki
slokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slokum
slokuðum
önnur persóna
slokið
slokuðuð
þriðja persóna
sloki
slokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slokist
slokaðist
önnur persóna
slokist
slokaðist
þriðja persóna
slokist
slokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slokumst
slokuðumst
önnur persóna
slokist
slokuðust
þriðja persóna
slokist
slokuðust
nafnháttur
sloka
sagnbót
slokað
lýsingarháttur nútíðar
slokandi
nafnháttur
slokast
sagnbót
slokast
lýsingarháttur nútíðar
slokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sloka
slokaðu
slokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slokarðu
slokaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slokiði
slokuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slokirðu
slokaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slokiði
slokuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slokastu
slokaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slokistu
slokaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
slokaður
slokuð
slokað
þolfall
slokaðan
slokaða
slokað
þágufall
slokuðum
slokaðri
slokuðu
eignarfall
slokaðs
slokaðrar
slokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
slokaðir
slokaðar
slokuð
þolfall
slokaða
slokaðar
slokuð
þágufall
slokuðum
slokuðum
slokuðum
eignarfall
slokaðra
slokaðra
slokaðra