sloka
sagnorð
sloka í sig <vatnið>
drekka (e-ð) hratt, sopa eftir sopa, þamba
ég slokaði í mig úr glasinu
Orðasambönd
Orðasambönd
- sloka í sig
- sloka stórum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sloka
slokaði
2.p.
slokar
slokaðir
3.p.
slokar
slokaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
slokum
slokuðum
2.p.
slokið
slokuðuð
3.p.
sloka
slokuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
slokast
slokaðist
2.p.
slokast
slokaðist
3.p.
slokast
slokaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
slokumst
slokuðumst
2.p.
slokist
slokuðust
3.p.
slokast
slokuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sloki
slokaði
2.p.
slokir
slokaðir
3.p.
sloki
slokaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
slokum
slokuðum
2.p.
slokið
slokuðuð
3.p.
sloki
slokuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
slokist
slokaðist
2.p.
slokist
slokaðist
3.p.
slokist
slokaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
slokumst
slokuðumst
2.p.
slokist
slokuðust
3.p.
slokist
slokuðust
Nh.
sloka
Sagnb.
slokað
Lh. nt.
slokandi
Nh.
slokast
Sagnb.
slokast
Lh. nt.
slokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sloka
slokaðu
slokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slokarðu
slokaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
slokiði
slokuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slokirðu
slokaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
slokiði
slokuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slokastu
slokaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
slokistu
slokaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slokaður
slokuð
slokað
Þf.
slokaðan
slokaða
slokað
Þgf.
slokuðum
slokaðri
slokuðu
Ef.
slokaðs
slokaðrar
slokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
slokaðir
slokaðar
slokuð
Þf.
slokaða
slokaðar
slokuð
Þgf.
slokuðum
slokuðum
slokuðum
Ef.
slokaðra
slokaðra
slokaðra