smána
sagnorðþolfall
sýna (e-m) óvirðingu, valda (e-m) skömm, auðmýkja (e-n)
hann smánar starfsfólkið með eilífum aðfinnslum
hún smánaði hann í orði og verki
→ sjá: smánast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
smána
smánaði
2.p.
smánar
smánaðir
3.p.
smánar
smánaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
smánum
smánuðum
2.p.
smánið
smánuðuð
3.p.
smána
smánuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
smánast
smánaðist
2.p.
smánast
smánaðist
3.p.
smánast
smánaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
smánumst
smánuðumst
2.p.
smánist
smánuðust
3.p.
smánast
smánuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
smáni
smánaði
2.p.
smánir
smánaðir
3.p.
smáni
smánaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
smánum
smánuðum
2.p.
smánið
smánuðuð
3.p.
smáni
smánuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
smánist
smánaðist
2.p.
smánist
smánaðist
3.p.
smánist
smánaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
smánumst
smánuðumst
2.p.
smánist
smánuðust
3.p.
smánist
smánuðust
Nh.
smána
Sagnb.
smánað
Lh. nt.
smánandi
Nh.
smánast
Sagnb.
smánast
Lh. nt.
smánandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
smána
smánaðu
smánið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smánarðu
smánaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
smániði
smánuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smánirðu
smánaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
smániði
smánuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smánastu
smánaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smánistu
smánaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smánaður
smánuð
smánað
Þf.
smánaðan
smánaða
smánað
Þgf.
smánuðum
smánaðri
smánuðu
Ef.
smánaðs
smánaðrar
smánaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smánaðir
smánaðar
smánuð
Þf.
smánaða
smánaðar
smánuð
Þgf.
smánuðum
smánuðum
smánuðum
Ef.
smánaðra
smánaðra
smánaðra