Yrða

smána

sagnorð þolfall
sýna (e-m) óvirðingu, valda (e-m) skömm, auðmýkja (e-n)
hann smánar starfsfólkið með eilífum aðfinnslum
hún smánaði hann í orði og verki
→ sjá: smánast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
smána
smánaði
önnur persóna
smánar
smánaðir
þriðja persóna
smánar
smánaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
smáni
smánaði
önnur persóna
smánir
smánaðir
þriðja persóna
smáni
smánaði
nafnháttur
smána
sagnbót
smánað
lýsingarháttur nútíðar
smánandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
smána
smánaðu
smánið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
smánarðu
smánaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
smánirðu
smánaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
smánaður
smánuð
smánað
þolfall
smánaðan
smánaða
smánað
þágufall
smánuðum
smánaðri
smánuðu
eignarfall
smánaðs
smánaðrar
smánaðs