Yrða

smámæltur

lýsingarorðsmá-mæltur
sem ber fram s framar í munni en venja er (líkist þá þ-hljóði)
Orðasvið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smámæltur
smámælt
smámælt
Þf.
smámæltan
smámælta
smámælt
Þgf.
smámæltum
smámæltri
smámæltu
Ef.
smámælts
smámæltrar
smámælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smámæltari
smámæltari
smámæltara
Þf.
smámæltari
smámæltari
smámæltara
Þgf.
smámæltari
smámæltari
smámæltara
Ef.
smámæltari
smámæltari
smámæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smámæltastur
smámæltust
smámæltast
Þf.
smámæltastan
smámæltasta
smámæltast
Þgf.
smámæltustum
smámæltastri
smámæltustu
Ef.
smámæltasts
smámæltastrar
smámæltasts