snáfa
sagnorð
fara burt með skömm, snauta
snáfaðu burt ræfillinn þinn
hún sagði honum að snáfa heim til sín
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfa
snáfaði
2.p.
snáfar
snáfaðir
3.p.
snáfar
snáfaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfum
snáfuðum
2.p.
snáfið
snáfuðuð
3.p.
snáfa
snáfuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfast
snáfaðist
2.p.
snáfast
snáfaðist
3.p.
snáfast
snáfaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfumst
snáfuðumst
2.p.
snáfist
snáfuðust
3.p.
snáfast
snáfuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfi
snáfaði
2.p.
snáfir
snáfaðir
3.p.
snáfi
snáfaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfum
snáfuðum
2.p.
snáfið
snáfuðuð
3.p.
snáfi
snáfuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfist
snáfaðist
2.p.
snáfist
snáfaðist
3.p.
snáfist
snáfaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snáfumst
snáfuðumst
2.p.
snáfist
snáfuðust
3.p.
snáfist
snáfuðust
Nh.
snáfa
Sagnb.
snáfað
Lh. nt.
snáfandi
Nh.
snáfast
Sagnb.
snáfast
Lh. nt.
snáfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snáfa
snáfaðu
snáfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snáfarðu
snáfaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snáfiði
snáfuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snáfirðu
snáfaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snáfiði
snáfuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snáfastu
snáfaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snáfistu
snáfaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snáfaður
snáfuð
snáfað
Þf.
snáfaðan
snáfaða
snáfað
Þgf.
snáfuðum
snáfaðri
snáfuðu
Ef.
snáfaðs
snáfaðrar
snáfaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snáfaðir
snáfaðar
snáfuð
Þf.
snáfaða
snáfaðar
snáfuð
Þgf.
snáfuðum
snáfuðum
snáfuðum
Ef.
snáfaðra
snáfaðra
snáfaðra