snauta
sagnorð
fara burt með skömm, snáfa (burt)
snautaðu burt hundkvikindi
ég varð að snauta heim aftur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snauta
snautaði
2.p.
snautar
snautaðir
3.p.
snautar
snautaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snautum
snautuðum
2.p.
snautið
snautuðuð
3.p.
snauta
snautuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snautast
snautaðist
2.p.
snautast
snautaðist
3.p.
snautast
snautaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snautumst
snautuðumst
2.p.
snautist
snautuðust
3.p.
snautast
snautuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snauti
snautaði
2.p.
snautir
snautaðir
3.p.
snauti
snautaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snautum
snautuðum
2.p.
snautið
snautuðuð
3.p.
snauti
snautuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snautist
snautaðist
2.p.
snautist
snautaðist
3.p.
snautist
snautaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snautumst
snautuðumst
2.p.
snautist
snautuðust
3.p.
snautist
snautuðust
Nh.
snauta
Sagnb.
snautað
Lh. nt.
snautandi
Nh.
snautast
Sagnb.
snautast
Lh. nt.
snautandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snauta
snautaðu
snautið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snautarðu
snautaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snautiði
snautuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snautirðu
snautaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snautiði
snautuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snautastu
snautaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snautistu
snautaðistu