snúa · Yrða: íslensk orðabók

láta (e-ð) fara í hringi

hún sneri sér í hring fyrir framan spegilinn

hann sneri skrifstofustólnum heilan hring

láta (e-ð) vita í vissa átt

hann sneri bollanum niður og leit á merkið

hamborgaranum er snúið eftir nokkra stund

snúa sér

hann snýr sér mikið í svefni

vita í vissa átt

glugginn snýr í austur

ég get ekki lesið þetta, blaðið snýr öfugt

misstíga sig

hún sneri á sér fótinn

hann sneri sig um ökklann

fara (burt), halda (brott)

við snerum heim á leið fjórum dögum síðar

snúa frá

hann ætlaði á fyrirlesturinn en varð að snúa frá

þýða (e-ð)

hann sneri greininni á dönsku

breyta (e-u)

snúa vörn í sókn

hætta að verjast og fara að sækja á

snúa + að

snúa sér að <verkefninu>

beina athyglinni að verkefninu

hann hefur snúið sér að stjórnmálum

snúa + aftur

snúa ekki aftur með <þetta>

hafa þessa staðföstu skoðun, vera harður á þessu

snúa + á

leika á (e-n), blekkja (e-n)

bankaræningjarnir sneru á lögregluna

þolfall

snúa + niður

fella (e-n) í viðureign

lögreglumaðurinn sneri þjófinn niður

snúa + til

leita eitthvert til úrlausnar máls

best er að snúa sér beint til forstöðumanns

ég sný mér til lögfræðings ef þið endurgreiðið mér ekki

snúa + undan

snúa sér undan

líta í hina áttina

hún sneri sér undan þegar hann birtist nakinn

snúa + upp á

gera snúning (á e-ð)

hann sneri upp á handlegginn á manninum

presturinn snýr upp á yfirskeggið

snúa upp á sig

verða afundinn, þóttafullur

hann sneri upp á sig þegar ég gagnrýndi hann

snúa + upp í

færa (e-ð) á annan veg

hann varð ekkert móðgaður heldur sneri þessu upp í grín

snúa + út úr

snúa út úr

teygja og toga, rangfæra (orð e-s)

snúðu ekki út úr orðum mínum

vinur hennar vildi ræða málið en hún sneri út úr fyrir honum

þolfall

snúa sig út úr <þessu>

koma sér klókindalega hjá (e-u)

ég lofaði að halda ræðu, hvernig get ég snúið mig út úr því?

snúa + við

fara sömu leið til baka

hann gleymdi seðlaveskinu og sneri þess vegna við

hvolfa (e-u)

ég þarf að snúa við pönnukökunni

horfa eða vísa í hina áttina

hún sneri sér við og leit á hann

snúa við blaðinu

hverfa frá fyrri stefnu eða líferni

hún var í óreglu en hefur nú snúið við blaðinu

→ sjá: snúast sagnorð, snúinn lýsingarorð