Yrða

spónn

nafnorðkarlkyn
1
þunn tréflaga eða flís sem verður til við heflun eða tálgun, hefilspónn
2
þunn plata úr vönduðum viði til að líma utan á ófínni viðartegundir
3
matskeið (einkum úr horni eða beini)
missa spón úr aski sínum
missa hlunnindi
Orðasvið og samstæður
bútur / leifar
úrgangur
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
spónn
spónninn
Þf.
spón
spóninn
Þgf.
spænispóni
spæninumspóninum
Ef.
spónsspónar
spónsinsspónarins