Yrða

sprauta

sagnorð
1
þágufall
láta (vökva) renna með þrýstingi
hann sprautaði vatni á þilfarið
slangan sprautar eitri í bráð sína
ég ætla að sprauta skápinn svartan
2
þolfall
gefa (e-m) lyf með sprautu
læknirinn sprautaði börnin með bóluefni
→ sjá: sprautast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprauta
sprautaði
önnur persóna
sprautar
sprautaðir
þriðja persóna
sprautar
sprautaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprauti
sprautaði
önnur persóna
sprautir
sprautaðir
þriðja persóna
sprauti
sprautaði
nafnháttur
sprauta
sagnbót
sprautað
lýsingarháttur nútíðar
sprautandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sprauta
sprautaðu
sprautið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprautarðu
sprautaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprautirðu
sprautaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprautaður
sprautuð
sprautað
þolfall
sprautaðan
sprautaða
sprautað
þágufall
sprautuðum
sprautaðri
sprautuðu
eignarfall
sprautaðs
sprautaðrar
sprautaðs