spöng
nafnorðkvenkyn
1
stífur bogi til að halda hárinu, hárspöng
2
í fleirtölu
málmbogi notaður til tannréttinga
hún fékk spangir þrettán ára
3
mjó ísræma, t.d. á vatnsfalli, ísbrú
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
spöng
spöngin
Þf.
spöng
spöngina
Þgf.
spöng
spönginni
Ef.
spangar
spangarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
spengurspangir
spengurnarspangirnar
Þf.
spengurspangir
spengurnarspangirnar
Þgf.
spöngum
spöngunum
Ef.
spanga
spanganna