stabbi
nafnorðkarlkyn
heyhlaði sem byrjað er að gefa úr í hlöðu eða heystæði
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stabbi
stabbinn
Þf.
stabba
stabbann
Þgf.
stabba
stabbanum
Ef.
stabba
stabbans
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
stabbar
stabbarnir
Þf.
stabba
stabbana
Þgf.
stöbbum
stöbbunum
Ef.
stabba
stabbanna