Yrða

sprengja

sagnorð þolfall
1
eyðileggja (e-ð) með sprengju
hann hótaði að sprengja tímasprengjuna
vegagerðin sprengdi klettinn
sprengja upp <peningaskápinn>
skæruliðar sprengdu upp járnbrautarteina
2
þenja (e-ð) til hins ýtrasta
hún blés upp blöðru og sprengdi hana
sprengja <fötin> utan af sér
fylla alveg út í fötin
þau eru að sprengja utan af sér húsnæðið
3
gera sprungur (í e-ð)
frostið hefur sprengt múrvegginn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprengi
sprengdi
önnur persóna
sprengir
sprengdir
þriðja persóna
sprengir
sprengdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprengi
sprengdi
önnur persóna
sprengir
sprengdir
þriðja persóna
sprengi
sprengdi
nafnháttur
sprengja
sagnbót
sprengt
lýsingarháttur nútíðar
sprengjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spreng
sprengdu
sprengið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprengirðu
sprengdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprengirðu
sprengdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprengdur
sprengd
sprengt
þolfall
sprengdan
sprengda
sprengt
þágufall
sprengdum
sprengdri
sprengdu
eignarfall
sprengds
sprengdrar
sprengds