sprengja
sagnorðþolfall
1
eyðileggja (e-ð) með sprengju
hann hótaði að sprengja tímasprengjuna
vegagerðin sprengdi klettinn
sprengja upp <peningaskápinn>
skæruliðar sprengdu upp járnbrautarteina
2
þenja (e-ð) til hins ýtrasta
hún blés upp blöðru og sprengdi hana
sprengja <fötin> utan af sér
fylla alveg út í fötin
þau eru að sprengja utan af sér húsnæðið
3
gera sprungur (í e-ð)
frostið hefur sprengt múrvegginn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sprengi
sprengdi
2.p.
sprengir
sprengdir
3.p.
sprengir
sprengdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sprengjum
sprengdum
2.p.
sprengið
sprengduð
3.p.
sprengja
sprengdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sprengi
sprengdi
2.p.
sprengir
sprengdir
3.p.
sprengi
sprengdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sprengjum
sprengdum
2.p.
sprengið
sprengduð
3.p.
sprengi
sprengdu
Nh.
sprengja
Sagnb.
sprengt
Lh. nt.
sprengjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
spreng
sprengdu
sprengið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sprengirðu
sprengdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sprengiði
sprengduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sprengirðu
sprengdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sprengiði
sprengduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sprengdur
sprengd
sprengt
Þf.
sprengdan
sprengda
sprengt
Þgf.
sprengdum
sprengdri
sprengdu
Ef.
sprengds
sprengdrar
sprengds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sprengdir
sprengdar
sprengd
Þf.
sprengda
sprengdar
sprengd
Þgf.
sprengdum
sprengdum
sprengdum
Ef.
sprengdra
sprengdra
sprengdra