Yrða

springa

sagnorð
1
tætast í sundur með ógnarkrafti
sprengjan sprakk á torginu
margir flugeldar sprungu um áramótin
2
bresta í sundur
rörin geta sprungið í miklu frosti
það springur á <bílnum>
það kemur gat á bíldekk og loftið fer úr
það er sprungið á hjólinu hans
3
vera að springa
vera mjög saddur
vera að springa úr hlátri
hlæja ákaflega
4
springa út
opnast, koma í ljós (um blóm, laufblöð)
blómin springa út á vorin
→ sjá: sprunginn lo
Orðasvið
uppgjöf
hlátur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
spring
sprakk
2.p.
springur
sprakkst
3.p.
springur
sprakk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
springi
spryngi
2.p.
springir
spryngir
3.p.
springi
spryngi
Nh.
springa
Sagnb.
sprungið
Lh. nt.
springandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
spring
springdu
springið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
springurðu
sprakkstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
springirðu
spryngirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sprunginn
sprungin
sprungið
Þf.
sprunginn
sprungna
sprungið
Þgf.
sprungnum
sprunginni
sprungnu
Ef.
sprungins
sprunginnar
sprungins