Yrða

springa

sagnorð
1
tætast í sundur með ógnarkrafti
sprengjan sprakk á torginu
margir flugeldar sprungu um áramótin
2
bresta í sundur
rörin geta sprungið í miklu frosti
það springur á <bílnum>
það kemur gat á bíldekk og loftið fer úr
það er sprungið á hjólinu hans
3
vera að springa
vera mjög saddur
vera að springa úr hlátri
hlæja ákaflega
4
springa út
opnast, koma í ljós (um blóm, laufblöð)
blómin springa út á vorin
→ sjá: sprunginn lýsingarorð
Orðasvið
uppgjöf
hlátur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spring
sprakk
önnur persóna
springur
sprakkst
þriðja persóna
springur
sprakk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
springi
spryngi
önnur persóna
springir
spryngir
þriðja persóna
springi
spryngi
nafnháttur
springa
sagnbót
sprungið
lýsingarháttur nútíðar
springandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spring
springdu
springið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
springurðu
sprakkstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
springirðu
spryngirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprunginn
sprungin
sprungið
þolfall
sprunginn
sprungna
sprungið
þágufall
sprungnum
sprunginni
sprungnu
eignarfall
sprungins
sprunginnar
sprungins