Yrða

stórlátur

lýsingarorðstór-látur
sem lítur stórt á sig, þóttafullur
hún var of stórlát til að taka bónorði manns af lægri stétt
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stórlátur
stórlát
stórlátt
Þf.
stórlátan
stórláta
stórlátt
Þgf.
stórlátum
stórlátri
stórlátu
Ef.
stórláts
stórlátrar
stórláts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stórlátari
stórlátari
stórlátara
Þf.
stórlátari
stórlátari
stórlátara
Þgf.
stórlátari
stórlátari
stórlátara
Ef.
stórlátari
stórlátari
stórlátara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stórlátastur
stórlátust
stórlátast
Þf.
stórlátastan
stórlátasta
stórlátast
Þgf.
stórlátustum
stórlátastri
stórlátustu
Ef.
stórlátasts
stórlátastrar
stórlátasts