Yrða

stöðva

sagnorð þolfall
láta (e-n/e-ð) nema staðar, stoppa (e-n/e-ð)
ég stöðvaði bílinn á gatnamótunum
móðir hans stöðvaði hann á leiðinni út
íbúarnir vilja stöðva byggingu háhýsisins
ekkert fær stöðvað <frægð hans>
→ sjá: stöðvast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stöðva
stöðvaði
önnur persóna
stöðvar
stöðvaðir
þriðja persóna
stöðvar
stöðvaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stöðvi
stöðvaði
önnur persóna
stöðvir
stöðvaðir
þriðja persóna
stöðvi
stöðvaði
nafnháttur
stöðva
sagnbót
stöðvað
lýsingarháttur nútíðar
stöðvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stöðva
stöðvaðu
stöðvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stöðvarðu
stöðvaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stöðvirðu
stöðvaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stöðvaður
stöðvuð
stöðvað
þolfall
stöðvaðan
stöðvaða
stöðvað
þágufall
stöðvuðum
stöðvaðri
stöðvuðu
eignarfall
stöðvaðs
stöðvaðrar
stöðvaðs