stara
sagnorð
horfa (á e-ð), fast og af forvitni
hún starir tómlega út í loftið
þau störðu á stóra piparkökuhúsið
hann starði forviða á hana
→ sjá: starandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stari
starði
önnur persóna
starir
starðir
þriðja persóna
starir
starði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
störum
störðum
önnur persóna
starið
störðuð
þriðja persóna
stara
störðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stari
starði
önnur persóna
starir
starðir
þriðja persóna
stari
starði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
störum
störðum
önnur persóna
starið
störðuð
þriðja persóna
stari
störðu
nafnháttur
stara
sagnbót
starað
lýsingarháttur nútíðar
starandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
star
starðu
starið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
starirðu
starðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stariði
störðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
starirðu
starðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stariði
störðuði