stara
sagnorð
horfa (á e-ð), fast og af forvitni
hún starir tómlega út í loftið
þau störðu á stóra piparkökuhúsið
hann starði forviða á hana
→ sjá: starandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stari
starði
2.p.
starir
starðir
3.p.
starir
starði
Nútíð
Þátíð
1.p.
störum
störðum
2.p.
starið
störðuð
3.p.
stara
störðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stari
starði
2.p.
starir
starðir
3.p.
stari
starði
Nútíð
Þátíð
1.p.
störum
störðum
2.p.
starið
störðuð
3.p.
stari
störðu
Nh.
stara
Sagnb.
starað
Lh. nt.
starandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
star
starðu
starið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
starirðu
starðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stariði
störðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
starirðu
starðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stariði
störðuði