Yrða

stjaka

sagnorð þágufall
1
ýta við (e-m), ýta á (e-n)
lögreglumenn stjökuðu fólkinu frá
stjaka við <honum>
hún stjakaði við manninum svo að hann féll
2
ýta (báti) með stöng eða ár
hann stjakaði bátnum frá landi
Orðasambönd
Orðasambönd
  • stjaka frá landi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stjaka
stjakaði
önnur persóna
stjakar
stjakaðir
þriðja persóna
stjakar
stjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stjaki
stjakaði
önnur persóna
stjakir
stjakaðir
þriðja persóna
stjaki
stjakaði
nafnháttur
stjaka
sagnbót
stjakað
lýsingarháttur nútíðar
stjakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stjaka
stjakaðu
stjakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stjakarðu
stjakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stjakirðu
stjakaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stjakaður
stjökuð
stjakað
þolfall
stjakaðan
stjakaða
stjakað
þágufall
stjökuðum
stjakaðri
stjökuðu
eignarfall
stjakaðs
stjakaðrar
stjakaðs