Yrða

stjaka

sagnorðþágufall
1
ýta við (e-m), ýta á (e-n)
lögreglumenn stjökuðu fólkinu frá
stjaka við <honum>
hún stjakaði við manninum svo að hann féll
2
ýta (báti) með stöng eða ár
hann stjakaði bátnum frá landi
Orðasambönd
Orðasambönd
  • stjaka frá landi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stjaka
stjakaði
2.p.
stjakar
stjakaðir
3.p.
stjakar
stjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stjaki
stjakaði
2.p.
stjakir
stjakaðir
3.p.
stjaki
stjakaði
Nh.
stjaka
Sagnb.
stjakað
Lh. nt.
stjakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stjaka
stjakaðu
stjakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stjakarðu
stjakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stjakirðu
stjakaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stjakaður
stjökuð
stjakað
Þf.
stjakaðan
stjakaða
stjakað
Þgf.
stjökuðum
stjakaðri
stjökuðu
Ef.
stjakaðs
stjakaðrar
stjakaðs