stjana
sagnorð
dekra við (e-n), þjóna (e-m)
hún stjanar í kringum manninn sinn
stjana við <hana>
tveir þjónar stjönuðu við okkur allt kvöldið
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta stjana við sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stjana
stjanaði
önnur persóna
stjanar
stjanaðir
þriðja persóna
stjanar
stjanaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stjönum
stjönuðum
önnur persóna
stjanið
stjönuðuð
þriðja persóna
stjana
stjönuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stjani
stjanaði
önnur persóna
stjanir
stjanaðir
þriðja persóna
stjani
stjanaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stjönum
stjönuðum
önnur persóna
stjanið
stjönuðuð
þriðja persóna
stjani
stjönuðu
nafnháttur
stjana
sagnbót
stjanað
lýsingarháttur nútíðar
stjanandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stjana
stjanaðu
stjanið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stjanarðu
stjanaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stjaniði
stjönuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stjanirðu
stjanaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stjaniði
stjönuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stjanaður
stjönuð
stjanað
þolfall
stjanaðan
stjanaða
stjanað
þágufall
stjönuðum
stjanaðri
stjönuðu
eignarfall
stjanaðs
stjanaðrar
stjanaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stjanaðir
stjanaðar
stjönuð
þolfall
stjanaða
stjanaðar
stjönuð
þágufall
stjönuðum
stjönuðum
stjönuðum
eignarfall
stjanaðra
stjanaðra
stjanaðra