stjana
sagnorð
dekra við (e-n), þjóna (e-m)
hún stjanar í kringum manninn sinn
stjana við <hana>
tveir þjónar stjönuðu við okkur allt kvöldið
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta stjana við sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stjana
stjanaði
2.p.
stjanar
stjanaðir
3.p.
stjanar
stjanaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stjönum
stjönuðum
2.p.
stjanið
stjönuðuð
3.p.
stjana
stjönuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stjani
stjanaði
2.p.
stjanir
stjanaðir
3.p.
stjani
stjanaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stjönum
stjönuðum
2.p.
stjanið
stjönuðuð
3.p.
stjani
stjönuðu
Nh.
stjana
Sagnb.
stjanað
Lh. nt.
stjanandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stjana
stjanaðu
stjanið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stjanarðu
stjanaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stjaniði
stjönuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stjanirðu
stjanaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stjaniði
stjönuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stjanaður
stjönuð
stjanað
Þf.
stjanaðan
stjanaða
stjanað
Þgf.
stjönuðum
stjanaðri
stjönuðu
Ef.
stjanaðs
stjanaðrar
stjanaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stjanaðir
stjanaðar
stjönuð
Þf.
stjanaða
stjanaðar
stjönuð
Þgf.
stjönuðum
stjönuðum
stjönuðum
Ef.
stjanaðra
stjanaðra
stjanaðra