stoða
sagnorð þolfall
með spurningu eða neitun
gagna, gera gagn, hjálpa (e-m/ við e-ar aðstæður)
ráð læknisins stoðuðu ekkert
það stoðar ekki að <gráta>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoða
stoðaði
önnur persóna
stoðar
stoðaðir
þriðja persóna
stoðar
stoðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoðum
stoðuðum
önnur persóna
stoðið
stoðuðuð
þriðja persóna
stoða
stoðuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoði
stoðaði
önnur persóna
stoðir
stoðaðir
þriðja persóna
stoði
stoðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoðum
stoðuðum
önnur persóna
stoðið
stoðuðuð
þriðja persóna
stoði
stoðuðu
nafnháttur
stoða
sagnbót
stoðað
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoðar
stoðaði
önnur persóna
stoðar
stoðaði
þriðja persóna
stoðar
stoðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoðar
stoðaði
önnur persóna
stoðar
stoðaði
þriðja persóna
stoðar
stoðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoði
stoðaði
önnur persóna
stoði
stoðaði
þriðja persóna
stoði
stoðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stoði
stoðaði
önnur persóna
stoði
stoðaði
þriðja persóna
stoði
stoðaði