stoða
sagnorðþolfall
með spurningu eða neitun
gagna, gera gagn, hjálpa (e-m/ við e-ar aðstæður)
ráð læknisins stoðuðu ekkert
það stoðar ekki að <gráta>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoða
stoðaði
2.p.
stoðar
stoðaðir
3.p.
stoðar
stoðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoðum
stoðuðum
2.p.
stoðið
stoðuðuð
3.p.
stoða
stoðuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoði
stoðaði
2.p.
stoðir
stoðaðir
3.p.
stoði
stoðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoðum
stoðuðum
2.p.
stoðið
stoðuðuð
3.p.
stoði
stoðuðu
Nh.
stoða
Sagnb.
stoðað
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoðar
stoðaði
2.p.
stoðar
stoðaði
3.p.
stoðar
stoðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoðar
stoðaði
2.p.
stoðar
stoðaði
3.p.
stoðar
stoðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoði
stoðaði
2.p.
stoði
stoðaði
3.p.
stoði
stoðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stoði
stoðaði
2.p.
stoði
stoðaði
3.p.
stoði
stoðaði