stranda
sagnorð
1
sigla eða reka upp að landi og festast þar á grynningum
skipið strandaði í óveðrinu
2
<samningarnir> stranda á <einu atriði>
bygging álversins strandar nú á yfirvöldum
→ sjá: strandaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stranda
strandaði
önnur persóna
strandar
strandaðir
þriðja persóna
strandar
strandaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ströndum
strönduðum
önnur persóna
strandið
strönduðuð
þriðja persóna
stranda
strönduðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strandi
strandaði
önnur persóna
strandir
strandaðir
þriðja persóna
strandi
strandaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ströndum
strönduðum
önnur persóna
strandið
strönduðuð
þriðja persóna
strandi
strönduðu
nafnháttur
stranda
sagnbót
strandað
lýsingarháttur nútíðar
strandandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stranda
strandaðu
strandið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strandarðu
strandaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strandiði
strönduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strandirðu
strandaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strandiði
strönduðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
strandaður
strönduð
strandað
þolfall
strandaðan
strandaða
strandað
þágufall
strönduðum
strandaðri
strönduðu
eignarfall
strandaðs
strandaðrar
strandaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
strandaðir
strandaðar
strönduð
þolfall
strandaða
strandaðar
strönduð
þágufall
strönduðum
strönduðum
strönduðum
eignarfall
strandaðra
strandaðra
strandaðra