stans
nafnorðkarlkyn
það að stansa, stoppa (á ferðalagi)
gera (stuttan) stans <í Kanada>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stans
stansinn
Þf.
stans
stansinn
Þgf.
stansi
stansinum
Ef.
stans
stansins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók