Yrða

stuna

nafnorðkvenkyn
hátt andvarp vegna sársauka, nautnar eða mikillar áreynslu
sjúklingurinn gaf frá sér þunga stunu
<það heyrðist> hvorki hósti né stuna <í honum>
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stuna
stunan
Þf.
stunu
stununa
Þgf.
stunu
stununni
Ef.
stunu
stununnar