stuna
nafnorðkvenkyn
hátt andvarp vegna sársauka, nautnar eða mikillar áreynslu
sjúklingurinn gaf frá sér þunga stunu
<það heyrðist> hvorki hósti né stuna <í honum>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stuna
stunan
Þf.
stunu
stununa
Þgf.
stunu
stununni
Ef.
stunu
stununnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
stunur
stunurnar
Þf.
stunur
stunurnar
Þgf.
stunum
stununum
Ef.
stuna
stunanna