Yrða

sturlaður

lýsingarorðlhþt
sem hefur misst vitið, brjálaður
hann var sturlaður af hræðslu
→ sjá: sturlast so
Orðasvið og orðasambönd
Orðasambönd
  • vera sturlaður
  • vera sturlaður á geði
  • verða sturlaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturlaður
sturluð
sturlað
Þf.
sturlaðan
sturlaða
sturlað
Þgf.
sturluðum
sturlaðri
sturluðu
Ef.
sturlaðs
sturlaðrar
sturlaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
Þf.
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
Þgf.
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
Ef.
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturlaðastur
sturluðust
sturlaðast
Þf.
sturlaðastan
sturlaðasta
sturlaðast
Þgf.
sturluðustum
sturlaðastri
sturluðustu
Ef.
sturlaðasts
sturlaðastrar
sturlaðasts