Yrða

sturlaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem hefur misst vitið, brjálaður
hann var sturlaður af hræðslu
→ sjá: sturlast sagnorð
Orðasvið og orðasambönd
ótti / hræðsla
æði / tryllingur
örvænting
Orðasambönd
  • vera sturlaður
  • vera sturlaður á geði
  • verða sturlaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sturlaður
sturluð
sturlað
þolfall
sturlaðan
sturlaða
sturlað
þágufall
sturluðum
sturlaðri
sturluðu
eignarfall
sturlaðs
sturlaðrar
sturlaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
þolfall
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
þágufall
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
eignarfall
sturlaðri
sturlaðri
sturlaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sturlaðastur
sturluðust
sturlaðast
þolfall
sturlaðastan
sturlaðasta
sturlaðast
þágufall
sturluðustum
sturlaðastri
sturluðustu
eignarfall
sturlaðasts
sturlaðastrar
sturlaðasts