Yrða

suða

sagnorð
1
gefa frá sér stöðugan nið
flugan suðaði í glugganum
það suðar <í eyrunum á mér>
2
biðja endurtekið, kvabba (um e-ð)
drengurinn suðaði þangað til hann fékk leikfangið
hún er alltaf að suða í mér að taka til
Orðasvið og samstæður
nöldur
þrábeiðni
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
suða
suðaði
önnur persóna
suðar
suðaðir
þriðja persóna
suðar
suðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
suði
suðaði
önnur persóna
suðir
suðaðir
þriðja persóna
suði
suðaði
nafnháttur
suða
sagnbót
suðað
lýsingarháttur nútíðar
suðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
suða
suðaðu
suðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
suðarðu
suðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
suðirðu
suðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
suðaður
suðuð
suðað
þolfall
suðaðan
suðaða
suðað
þágufall
suðuðum
suðaðri
suðuðu
eignarfall
suðaðs
suðaðrar
suðaðs