suða
sagnorð
1
gefa frá sér stöðugan nið
flugan suðaði í glugganum
það suðar <í eyrunum á mér>
2
biðja endurtekið, kvabba (um e-ð)
drengurinn suðaði þangað til hann fékk leikfangið
hún er alltaf að suða í mér að taka til
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
suða
suðaði
2.p.
suðar
suðaðir
3.p.
suðar
suðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
suðum
suðuðum
2.p.
suðið
suðuðuð
3.p.
suða
suðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
suðast
suðaðist
2.p.
suðast
suðaðist
3.p.
suðast
suðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
suðumst
suðuðumst
2.p.
suðist
suðuðust
3.p.
suðast
suðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
suði
suðaði
2.p.
suðir
suðaðir
3.p.
suði
suðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
suðum
suðuðum
2.p.
suðið
suðuðuð
3.p.
suði
suðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
suðist
suðaðist
2.p.
suðist
suðaðist
3.p.
suðist
suðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
suðumst
suðuðumst
2.p.
suðist
suðuðust
3.p.
suðist
suðuðust
Nh.
suða
Sagnb.
suðað
Lh. nt.
suðandi
Nh.
suðast
Sagnb.
suðast
Lh. nt.
suðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
suða
suðaðu
suðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
suðarðu
suðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
suðiði
suðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
suðirðu
suðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
suðiði
suðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
suðastu
suðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
suðistu
suðaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
suðaður
suðuð
suðað
Þf.
suðaðan
suðaða
suðað
Þgf.
suðuðum
suðaðri
suðuðu
Ef.
suðaðs
suðaðrar
suðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
suðaðir
suðaðar
suðuð
Þf.
suðaða
suðaðar
suðuð
Þgf.
suðuðum
suðuðum
suðuðum
Ef.
suðaðra
suðaðra
suðaðra