suður
nafnorðhvorugkyn
ein af höfuðáttunum fjórum, suðurátt
<vindurinn er> af suðri
<fjallið er> í suðri
<stefna> í suður
<vegurinn sveigir> til suðurs
<fuglarnir fljúga hingað> úr suðri
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
suður
suðrið
Þf.
suður
suðrið
Þgf.
suðri
suðrinu
Ef.
suðurs
suðursins