Yrða

svæla

sagnorðþolfall
1
koma (e-m) út úr húsi með reyk (eða gasi, eitri)
hellisbúinn var svældur út með eldi
2
reykja (e-ð) og framkalla reyk
hann svældi stóran vindil
3
svæla <peninga> út úr <henni>
ná peningum af henni
ég gat svælt meðmæli út úr yfirmanninum
4
þágufall/þolfall
svæla <matnum> í sig
borða hann með tregðu eða ólyst
forfeður okkar þurftu að svæla þetta í sig af illri nauðsyn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svæli
svældi
2.p.
svælir
svældir
3.p.
svælir
svældi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svæli
svældi
2.p.
svælir
svældir
3.p.
svæli
svældi
Nh.
svæla
Sagnb.
svælt
Lh. nt.
svælandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
svæl
svældu
svælið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svælirðu
svældirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svælirðu
svældirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
svældur
svæld
svælt
Þf.
svældan
svælda
svælt
Þgf.
svældum
svældri
svældu
Ef.
svælds
svældrar
svælds