svæla (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

koma (e-m) út úr húsi með reyk (eða gasi, eitri)

hellisbúinn var svældur út með eldi

reykja (e-ð) og framkalla reyk

hann svældi stóran vindil

svæla <peninga> út úr <henni>

ná peningum af henni

ég gat svælt meðmæli út úr yfirmanninum

þágufall/þolfall

svæla <matnum> í sig

borða hann með tregðu eða ólyst

forfeður okkar þurftu að svæla þetta í sig af illri nauðsyn