syfja
sagnorð þolfall
finna hjá sér þörf til að sofna, verða syfjaður
mig syfjaði svo mikið að ég varð að leggja mig
hana fór að syfja við aksturinn
nafnháttur
syfja
sagnbót
syfjað
lýsingarháttur nútíðar
syfjandi
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
syfjar
syfjaði
önnur persóna
syfjar
syfjaði
þriðja persóna
syfjar
syfjaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
syfjar
syfjaði
önnur persóna
syfjar
syfjaði
þriðja persóna
syfjar
syfjaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
syfji
syfjaði
önnur persóna
syfji
syfjaði
þriðja persóna
syfji
syfjaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
syfji
syfjaði
önnur persóna
syfji
syfjaði
þriðja persóna
syfji
syfjaði