Yrða

svíða

sagnorð
1
þolfall
láta (e-ð) sviðna
hann er úti að svíða kindahausa
logarnir sviðu skegg hans
2
þolfall
finna til sviðaverks, t.d. eftir bruna
hana sveið í augun af reyknum
ég brenndi mig fyrir viku og mig svíður enn
3
nefnifallþágufall
finnast (e-ð) sárt, dapurlegt
mörgum svíður ástandið í landbúnaði
→ sjá: sviðinn lo, svíðandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíð
sveið
2.p.
svíður
sveiðst
3.p.
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíði
sviði
2.p.
svíðir
sviðir
3.p.
svíði
sviði
Nh.
svíða
Sagnb.
sviðið
Lh. nt.
svíðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
svíð
svíddu
svíðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svíðurðu
sveiðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svíðirðu
sviðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíður
sveið
2.p.
svíður
sveið
3.p.
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíði
sviði
2.p.
svíði
sviði
3.p.
svíði
sviði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíður
sveið
2.p.
svíður
sveið
3.p.
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíði
sviði
2.p.
svíði
sviði
3.p.
svíði
sviði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
svíði
sviði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sviðinn
sviðin
sviðið
Þf.
sviðinn
sviðna
sviðið
Þgf.
sviðnum
sviðinni
sviðnu
Ef.
sviðins
sviðinnar
sviðins