Yrða

svíða

sagnorð
1
þolfall
láta (e-ð) sviðna
hann er úti að svíða kindahausa
logarnir sviðu skegg hans
2
þolfall
finna til sviðaverks, t.d. eftir bruna
hana sveið í augun af reyknum
ég brenndi mig fyrir viku og mig svíður enn
3
nefnifallþágufall
finnast (e-ð) sárt, dapurlegt
mörgum svíður ástandið í landbúnaði
→ sjá: sviðinn lýsingarorð, svíðandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíð
sveið
önnur persóna
svíður
sveiðst
þriðja persóna
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíði
sviði
önnur persóna
svíðir
sviðir
þriðja persóna
svíði
sviði
nafnháttur
svíða
sagnbót
sviðið
lýsingarháttur nútíðar
svíðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
svíð
svíddu
svíðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svíðurðu
sveiðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svíðirðu
sviðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíður
sveið
önnur persóna
svíður
sveið
þriðja persóna
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíði
sviði
önnur persóna
svíði
sviði
þriðja persóna
svíði
sviði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíður
sveið
önnur persóna
svíður
sveið
þriðja persóna
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíði
sviði
önnur persóna
svíði
sviði
þriðja persóna
svíði
sviði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
svíður
sveið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
svíði
sviði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sviðinn
sviðin
sviðið
þolfall
sviðinn
sviðna
sviðið
þágufall
sviðnum
sviðinni
sviðnu
eignarfall
sviðins
sviðinnar
sviðins