Yrða

svíkja

sagnorðþolfall
ganga á bak orða sinna, bregðast (e-m)
hann svíkur öll loforð
þeir sviku sína eigin kjósendur
hún sveik háar fjárhæðir út úr bankanum
þessi uppskrift svíkur engan sem prófar hana
svíkja lit
bregðast samherjum sínum
svíkja undan skatti
greiða ekki þann skatt sem manni ber
→ sjá: svíkjast so, svikinn lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • svíkja lit
  • svíkja undan skatti
  • svíkjast um
  • svíkjast undan merkjum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svík
sveik
2.p.
svíkur
sveikst
3.p.
svíkur
sveik
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svíki
sviki
2.p.
svíkir
svikir
3.p.
svíki
sviki
Nh.
svíkja
Sagnb.
svikið
Lh. nt.
svíkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
svík
svíktu
svíkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svíkurðu
sveikstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svíkirðu
svikirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
svikinn
svikin
svikið
Þf.
svikinn
svikna
svikið
Þgf.
sviknum
svikinni
sviknu
Ef.
svikins
svikinnar
svikins