Yrða

svíkja

sagnorð þolfall
ganga á bak orða sinna, bregðast (e-m)
hann svíkur öll loforð
þeir sviku sína eigin kjósendur
hún sveik háar fjárhæðir út úr bankanum
þessi uppskrift svíkur engan sem prófar hana
svíkja lit
bregðast samherjum sínum
svíkja undan skatti
greiða ekki þann skatt sem manni ber
→ sjá: svíkjast sagnorð, svikinn lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
svik / sviksemi
Samstæður
Orðasambönd
  • svíkja lit
  • svíkja undan skatti
  • svíkjast um
  • svíkjast undan merkjum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svík
sveik
önnur persóna
svíkur
sveikst
þriðja persóna
svíkur
sveik
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svíki
sviki
önnur persóna
svíkir
svikir
þriðja persóna
svíki
sviki
nafnháttur
svíkja
sagnbót
svikið
lýsingarháttur nútíðar
svíkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
svík
svíktu
svíkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svíkurðu
sveikstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svíkirðu
svikirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
svikinn
svikin
svikið
þolfall
svikinn
svikna
svikið
þágufall
sviknum
svikinni
sviknu
eignarfall
svikins
svikinnar
svikins