Yrða

svipta

sagnorð
1
þolfall/þágufall
taka (e-ð) frá eða af (e-m)
lögregluþjónninn svipti hana ökuskírteininu
ráðherrann var sviptur embættinu
pardusdýrin hafa verið svipt heimkynnum sínum
svipta sig klæðum
fara úr fötunum
2
þágufall
taka (e-ð) með snöggri hreyfingu, kippa (e-u)
hún svipti teppinu ofan af mér
það þarf að svipta hulunni af blekkingunni
→ sjá: sviptast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • svipta herbúðum
  • svipta sig lífi
  • svipta tjöldum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svipti
svipti
önnur persóna
sviptir
sviptir
þriðja persóna
sviptir
svipti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svipti
svipti
önnur persóna
sviptir
sviptir
þriðja persóna
svipti
svipti
nafnháttur
svipta
sagnbót
svipt
lýsingarháttur nútíðar
sviptandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
svipt
sviptu
sviptið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sviptirðu
sviptirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sviptirðu
sviptirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sviptur
svipt
svipt
þolfall
sviptan
svipta
svipt
þágufall
sviptum
sviptri
sviptu
eignarfall
svipts
sviptrar
svipts