Yrða

svipta

sagnorð
1
þolfall/þágufall
taka (e-ð) frá eða af (e-m)
lögregluþjónninn svipti hana ökuskírteininu
ráðherrann var sviptur embættinu
pardusdýrin hafa verið svipt heimkynnum sínum
svipta sig klæðum
fara úr fötunum
2
þágufall
taka (e-ð) með snöggri hreyfingu, kippa (e-u)
hún svipti teppinu ofan af mér
það þarf að svipta hulunni af blekkingunni
→ sjá: sviptast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • svipta herbúðum
  • svipta sig lífi
  • svipta tjöldum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svipti
svipti
2.p.
sviptir
sviptir
3.p.
sviptir
svipti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svipti
svipti
2.p.
sviptir
sviptir
3.p.
svipti
svipti
Nh.
svipta
Sagnb.
svipt
Lh. nt.
sviptandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
svipt
sviptu
sviptið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sviptirðu
sviptirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sviptirðu
sviptirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sviptur
svipt
svipt
Þf.
sviptan
svipta
svipt
Þgf.
sviptum
sviptri
sviptu
Ef.
svipts
sviptrar
svipts