tálbeita
nafnorðkvenkyntál-beita
1
beita, agn
2
sá eða sú sem kemur grunuðum manni til að fremja brot í því skyni að afhjúpa hann og framselja hann síðan lögreglunni
tálbeita var notuð til að draga barnaníðinginn fram í dagsljósið
Orðasvið
blekking
tálar
- tálar
- , flekari
- , lokkun
- , tálbiti
- , táldragari
- , táldráttur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tálbeita
tálbeitan
Þf.
tálbeitu
tálbeituna
Þgf.
tálbeitu
tálbeitunni
Ef.
tálbeitu
tálbeitunnar