Yrða

tálbeita

nafnorð kvenkyn tál-beita
1
beita, agn
2
sá eða sú sem kemur grunuðum manni til að fremja brot í því skyni að afhjúpa hann og framselja hann síðan lögreglunni
tálbeita var notuð til að draga barnaníðinginn fram í dagsljósið
Orðasvið
tálar
  • tálar
  • , táldrægni
  • , lokkun
  • , táldráttur
  • , flekari
  • , táldrægur 
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
tálbeita
tálbeitan
þolfall
tálbeitu
tálbeituna
þágufall
tálbeitu
tálbeitunni
eignarfall
tálbeitu
tálbeitunnar