Yrða

blekkja

sagnorð þolfall
gefa (e-m) ósannar upplýsingar, villa um fyrir (e-m)
það er auðvelt að blekkja hana
sölumenn hafa stundum blekkt fólk
útlit hans blekkti mig um stund
→ sjá: blekkjast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
blekking
Samstæður
Orðasambönd
  • blekkja sjálfan sig
  • láta blekkjast
  • láta ekki blekkjast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blekki
blekkti
önnur persóna
blekkir
blekktir
þriðja persóna
blekkir
blekkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blekki
blekkti
önnur persóna
blekkir
blekktir
þriðja persóna
blekki
blekkti
nafnháttur
blekkja
sagnbót
blekkt
lýsingarháttur nútíðar
blekkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
blekk
blekktu
blekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blekkirðu
blekktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blekkirðu
blekktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
blekktur
blekkt
blekkt
þolfall
blekktan
blekkta
blekkt
þágufall
blekktum
blekktri
blekktu
eignarfall
blekkts
blekktrar
blekkts