blekkja
sagnorðþolfall
gefa (e-m) ósannar upplýsingar, villa um fyrir (e-m)
það er auðvelt að blekkja hana
sölumenn hafa stundum blekkt fólk
útlit hans blekkti mig um stund
→ sjá: blekkjast so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
blekking
Orðasambönd
- blekkja sjálfan sig
- láta blekkjast
- láta ekki blekkjast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekki
blekkti
2.p.
blekkir
blekktir
3.p.
blekkir
blekkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekkjum
blekktum
2.p.
blekkið
blekktuð
3.p.
blekkja
blekktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekkist
blekktist
2.p.
blekkist
blekktist
3.p.
blekkist
blekktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekkjumst
blekktumst
2.p.
blekkist
blekktust
3.p.
blekkjast
blekktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekki
blekkti
2.p.
blekkir
blekktir
3.p.
blekki
blekkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekkjum
blekktum
2.p.
blekkið
blekktuð
3.p.
blekki
blekktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekkist
blekktist
2.p.
blekkist
blekktist
3.p.
blekkist
blekktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
blekkjumst
blekktumst
2.p.
blekkist
blekktust
3.p.
blekkist
blekktust
Nh.
blekkja
Sagnb.
blekkt
Lh. nt.
blekkjandi
Nh.
blekkjast
Sagnb.
blekkst
Lh. nt.
blekkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
blekk
blekktu
blekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blekkirðu
blekktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
blekkiði
blekktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blekkirðu
blekktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
blekkiði
blekktuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blekkistu
blekktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blekkistu
blekktistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blekktur
blekkt
blekkt
Þf.
blekktan
blekkta
blekkt
Þgf.
blekktum
blekktri
blekktu
Ef.
blekkts
blekktrar
blekkts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blekktir
blekktar
blekkt
Þf.
blekkta
blekktar
blekkt
Þgf.
blekktum
blekktum
blekktum
Ef.
blekktra
blekktra
blekktra