Yrða

taumur

nafnorðkarlkyn
1
sá hluti beislis sem haldið er í
hún hélt í tauminn á hestinum
2
lína, snæri, taug
bóndinn var með kúna í taumi
3
e-ð langt og mjótt, rák
svitinn rann í taumum niður enni hans
draga taum <hans>
fylgja honum að málum
blaðið dregur taum stjórnarandstöðunnar
gefa <honum> lausan tauminn
gefa honum frjálsar hendur, frelsi til athafna
við skulum gefa ímyndunaraflinu lausan tauminn
grípa/taka í taumana
blanda sér í málið (til að hamla e-u)
yfirvöld þurfa að grípa í taumana og banna þetta
Orðasvið
taumur
  • aktaumar
  • , aktaumur
  • , beislistaumur
  • , dráttartaumar
  • , kaðaltaumar
  • , kaðaltaumur 
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
taumur
taumurinn
Þf.
taum
tauminn
Þgf.
taumitaum
taumnum
Ef.
taums
taumsins