Yrða

taumur

nafnorð karlkyn
1
sá hluti beislis sem haldið er í
hún hélt í tauminn á hestinum
2
lína, snæri, taug
bóndinn var með kúna í taumi
3
e-ð langt og mjótt, rák
svitinn rann í taumum niður enni hans
draga taum <hans>
fylgja honum að málum
blaðið dregur taum stjórnarandstöðunnar
gefa <honum> lausan tauminn
gefa honum frjálsar hendur, frelsi til athafna
við skulum gefa ímyndunaraflinu lausan tauminn
grípa/taka í taumana
blanda sér í málið (til að hamla e-u)
yfirvöld þurfa að grípa í taumana og banna þetta
Orðasvið
taumur
  • leðurtaumur
  • , teymingur
  • , aktaumar
  • , aktaumur
  • , beislistaumur
  • , dráttartaumar 
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
taumur
taumurinn
þolfall
taum
tauminn
þágufall
taumitaum
taumnum
eignarfall
taums
taumsins