tauta
sagnorðþolfall
tala lágt og óskýrt, segja (e-ð) óskýrt
hann er alltaf að tauta einhver vísuorð
hún tautaði eitthvað sem ég heyrði ekki
tauta <bæn> fyrir munni sér
tauta bæn án þess að ávarpa nokkurn sérstakan
<ég ætla í ferðalagið> hvað sem tautar og raular
... hvað sem það kostar, hvað sem hver segir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tauta
tautaði
2.p.
tautar
tautaðir
3.p.
tautar
tautaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tautum
tautuðum
2.p.
tautið
tautuðuð
3.p.
tauta
tautuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
tautast
tautaðist
2.p.
tautast
tautaðist
3.p.
tautast
tautaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
tautumst
tautuðumst
2.p.
tautist
tautuðust
3.p.
tautast
tautuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tauti
tautaði
2.p.
tautir
tautaðir
3.p.
tauti
tautaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tautum
tautuðum
2.p.
tautið
tautuðuð
3.p.
tauti
tautuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
tautist
tautaðist
2.p.
tautist
tautaðist
3.p.
tautist
tautaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
tautumst
tautuðumst
2.p.
tautist
tautuðust
3.p.
tautist
tautuðust
Nh.
tauta
Sagnb.
tautað
Lh. nt.
tautandi
Nh.
tautast
Sagnb.
tautast
Lh. nt.
tautandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
tauta
tautaðu
tautið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tautarðu
tautaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tautiði
tautuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tautirðu
tautaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tautiði
tautuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tautastu
tautaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tautistu
tautaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tautaður
tautuð
tautað
Þf.
tautaðan
tautaða
tautað
Þgf.
tautuðum
tautaðri
tautuðu
Ef.
tautaðs
tautaðrar
tautaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tautaðir
tautaðar
tautuð
Þf.
tautaða
tautaðar
tautuð
Þgf.
tautuðum
tautuðum
tautuðum
Ef.
tautaðra
tautaðra
tautaðra