tilbiðja
sagnorð til-biðja þolfall
1
dýrka (guðdóm)
hann tilbiður guð sinn
Rómverjar tilbáðu marga guði
2
vera ákaflega hrifinn (af e-m)
stelpurnar tilbiðja þennan söngvara
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilbið
tilbað
önnur persóna
tilbiður
tilbaðst
þriðja persóna
tilbiður
tilbað
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilbiðjum
tilbáðum
önnur persóna
tilbiðjið
tilbáðuð
þriðja persóna
tilbiðja
tilbáðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilbiðji
tilbæði
önnur persóna
tilbiðjir
tilbæðir
þriðja persóna
tilbiðji
tilbæði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tilbiðjum
tilbæðum
önnur persóna
tilbiðjið
tilbæðuð
þriðja persóna
tilbiðji
tilbæðu
nafnháttur
tilbiðja
sagnbót
tilbeðið
lýsingarháttur nútíðar
tilbiðjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tilbið
tilbiddu
tilbiðjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilbiðurðu
tilbaðstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilbiðjiði
tilbáðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilbiðjirðu
tilbæðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tilbiðjiði
tilbæðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tilbeðinn
tilbeðin
tilbeðið
þolfall
tilbeðinn
tilbeðna
tilbeðið
þágufall
tilbeðnum
tilbeðinni
tilbeðnu
eignarfall
tilbeðins
tilbeðinnar
tilbeðins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tilbeðnir
tilbeðnar
tilbeðin
þolfall
tilbeðna
tilbeðnar
tilbeðin
þágufall
tilbeðnum
tilbeðnum
tilbeðnum
eignarfall
tilbeðinna
tilbeðinna
tilbeðinna